آخرین مطالب
امکانات وب
الان که فکر می کنم دیگه جرات همچو کاری رو ندارم. چقدر جسارت داشتم: یه چمدون برداشتم که توو چند تا لباس بود و یه پتو و یه بالش و چند تا کتاب و یه راکت تنیس روی میز.
همین.
یادمه تا مدت ها هیشکی با من حرف نمی زد. مامانم جواب تلفنمو نمی داد و برادرم، خدای من، من خیلی بدم و خیلی بدی کردم در حق اش. جلو در واستاده بود میگف می خوای کجا بری؟ گاهی فکر می کنم می بینم اگه من جاش بودم دست بلند می کردم روو خواهرم و کتکش می زدم تا کاری که مطمئنم اشتباهه (البته از نظر برادرم)، انجام نده. ولی اون خیلی ماهه. خیلی آقاشت. خیلی باشخصیت و با فرهنگه. خداجونم، تو رو خدا لطفا هوای برادرم رو بیشتر داشته باش. خدایا لطفا خوشبخت و سعادتمند و سلامت و پولدار نگهش دار لطفا.
فندق شکلاتی خیلی کمکم کرد. پشتم واستاد. وسایل چمدونم رو آماده کرد و گف: برو سمت رویاها و آرزوهات. و من هیچ وقت نتونستم خوبی ها و لطفش رو جبران کنم. خدایا لطفا خوشبخت و سعادتمند و سلامت و پولدار نگهش دار لطفا.
ساندغ هم خیلی سنگ انداخت جلو پام. تا مدت ها دلم نمی اومد باهاش حرف بزنم از بس که اذیتم کرده بود. قلبم رو به رنج آورده بود و هنوز که هنوزه ترکش های کارا و حرفهای اون موقعش میآد سمتم. خدایا لطفا خوشبخت و سعادتمند و سلامت و پولدار نگهش دار لطفا.
اما مادرم، همیشه مادره. به خاطر برادرم باهام قهر کرد اما مگه میشه از بچه اش دل بکَنه. اول از همه باهام حرف زد. تلفن هامو جواب داد و گله کرد و بخشید. خدایا لطفا سعادتمند و سلامت نگهش دار لطفا.
و من هنوز و برای همیشه عاشقشون هستم.
من اومدم که برم دنبال رویاها و آرزوهام. اما..............وسط راه موندم. نمیشه. هر کاری کردم نشد. با خودم که گاهی حرف می زنم روو به خدا میگم: خب اگه این قرار نبوده و قرار نیس راه من باشه تو راهمو بهم نشون بده. من با تمام وجودم تلاش کردم نشد. حالا ای تو و این زندگی من. بیا منو ببر هر جا می می خوای، هر جا باید برم و هر جا باید باشم. دیگه خودم نمی تونم کاری کنم. لطفا کمکم کن.
من هزینه زیادی پرداخت کردم.
تنها خوبی این سفر، آشنایی با تو بود. دوست داشتن تو.
من زندگي مي كنم...