293- خونهء نقلي گيگيلي

چقدر دلم مي خواس اين لحظه عظيم رو با خانواده ام جشن بگيرم

دوس داشتم حداقل بهم زنگ بزنن تبريك بگم

بگن بهم افتخار مي كنن

بگن دوسم دارن

بگن كارم عاقلانه بود

نه اينكه نتونم از ترس طرد شدنهاشون بهشون نگم

مرسي كلوچه كه جاي همه باهام حرف زدي و پشتم ايستادي

مرسي كه بيشتر از من خوشحال شدي

مرسي كه نگراني ها و استرس هامو گوش كردي و حلشون كردي

مي دوني آرامش وجودم در اين مدتٍ پر استرس، از تو ناشي ميشد؟

خريد خونه با تو برام امكانپذير شد، به يادموندني شد و انجام گرفت

دوستت دارم

من زندگي مي كنم...