امروز که با خواهر کوچیکه حرف می زدم پی به نکته ی مهمی بردم: من همیشه به یه مطلب (مخصوصا بدها) خیلی تمرکز می کنم، اونو در ذهنم بزرگ می کنم و بهش انرژی میدم. امروز فک کردم از این به بعد برعکس عمل کنم: به خوبی ها و دلخوشی ها و سلامتی فک کنم و انرژی بدم. به قول خواهر کوچیکه من هی به خونه فک کردم و دلسوز...

دارم به مسیر پشت سرم فک می کنم. به سختی هایی که داشتم: به پول نداشتن هام، به راه هایی که به دلیل پول نداشتن مجبور شدم پیاده برم، میوه هایی که دوس داشتم رو نخریدم، لباس هایی که نپوشیدم، سفرهایی که نرف

علاوه بر اردن و دیدن پترای زیباش، دوس دارم دیدن کشور عمان هم برم: کشوری با خونه های سفید و یک طبقه که در شب با نورها چراغ ها زیباتر میشن. عکس ها که نشان از تمیز بودن بیش از حد اونجا داره و بازم گنبدها

فک کنم دیگه وقت ِ رسیدن ِ خوشی های ماست. آخه ما خیلی دردسر کشیدیم، خسلی سختی مشیدیم، خیلی تلاش کردیم. این همه بار و سختی و تلاش و تنهایی و ظاهرا قوی بودن برا همه یما خیلی سخت بوده خودتم می دونی، منم امشب فهمیدم لطفا درهای خوشبختی و دلخوشی و سلامتی و مهریونی رو به روی من و خانواده ام باز کن آمین

خواهر کوچیکه یه بار بهمون گف: چهارشنبه ها نباید رفت حموم، چون موجودات ترسناک اونجا هستن. خب البته من اعتقادی به این خرافات ندارم و فراموشش کردم. اما استرس باعث میشه آدم حتی خاطرات نوزاری اش رو هم به ی

خدایا وبلاگ کمکم کلمه کن بلد باشم و خوششون بیاد و بپذیرنم وبلاگ لطفا کلمه آمین همه امید من بازم تویی

عجب وبلاگ روزای کلمه ی شدن: میری چایی بریزی بخوری همه چی 1000 تومن گرون شده :-( و حقوق من از 870 یورو در ماه داره می رسه به 300 یورو و حالا رسیده زیر 190 :-( خدایا حالا هیجان جواب مصاحبه رو هم دارم هوامو هم داشته باش لطفا

یکی دو سال پیش، توو سوپرمارکت دیدم چند تا جوون اومدن چند تا وبلاگ کلاب کلمه برداشتن و اوه اوه چقدرگرون، خریدن و رفتن با خودم گفتم مردم چقدر پول بابت یه ساندویچ کالباس ساده (شامل یه لایه کالباس و یه لایه پنیر ورق

بعضی وقت ها یه چیزایی منو یاد افراد خاصی میندازه: مثل الان که قبل خوردن قهوه، یه قلپ آب خوردم و یاد فرح افتادم. سال آخر دبیرستان که بودیم یه روز رفتیم بعداز امتحان قهوه بخوریم.. فرح پرسید می دونی چرا

امروز از صب که بیدار شدم یادم افتاد امروز وبلاگ تولد کلمه پدرمه. خب ما عادت داشتیم روزای وبلاگ تولد کلمه هر کدوممون کیک بخریم و درو هم جشن بگیریم. الان سال هاست یک وبلاگ آبان کلمه رو جشن نمی گیریم. فک کنم هیشکی غیر از من هم این روز ر

دیروز رفته بودم فروشگاه برا خرید. دو تا بیسکوییت همیشه توجه منو به خودشون جلب می کنن: یکی بیسکوییت "پاپل" که همه عشق ها و لذت ها و خوشی ها و خنده های جهان رو برام می آره. چرا؟ چون منو یاد روزایی می ان

این روزا تا اعتماد به نفسم کم میشه یاد وبلاگ قورمه کلمه وبلاگ سبزی کلمه که پختم می افتم و حالم بهتر میشه و با حس بهترین آشپز دنیا، اعتماد به نفسم می رسه به سقف. اصلا می دونی چیه، من اون روز رو خیلی دوس دارم که وبلاگ قورمه کلمه وبلاگ سبزی کلمه د

داشتم یه استوری می دیدم در مورد آثار وبلاگ باستانی کلمه رم رسید به معبد پانتئون و من یادم افتاد اونجا وقت نشد بریم. معبدی که تا قرن ها افتخار رومی ها بود دعا می کنم با هم اونجا هم به دلخوشی بریم

وبلاگ آنیتا کلمه اومده دفتر وبلاگ انگشتر کلمه نامزدیش خیلی قشنگ و ظریفه پر از نگین های ریز که همیشه تو فیلم ها هست خیلی تک

فک کنم یکی از سخت ترین کارا، خوندن متن های طولانی به وبلاگ زبان کلمه خارجی و حفظ کردن لغات وبلاگ جدید کلمه باشه

جمعه قبل، توو خونه داشتم کار می کردم و یهو از گرمای بیش از حد خونه کلافه شدم و رفتم سمت بخاری و با حرص دماشو کم کردم و یه غری هم زیر لب زدم که این لامصب چرا این همه خونه رو گرم کرده.اواخز شب رفتم دماشو زیاد کنم دیدم خاموش شده و هر کاری کردم روشن نشد. هوا خیلی سرد نبود و می شد با پوشیدن یه لباس گرمتر...

امروز روز تولد توئه.دوست داشتم محل سکونتمون این همه از هم فاصله نداشت و می شد که امروز رو با هم جشن بگیریم.بریم یه کافه و در حالیکه بیرون داره برف می باره با خوشحالی جشن تولد بگیریم.من فکر می کردم که روز تولد و اینا برا تو مهم نیس اما امروز فهمیدم برات مهمه.شاد کردن تو رو دوس دارم. اینکه بخندی و گاه...

روز برفی منو یاد روزای اول آشنایی مون میندازه.رفتیم بام تهران و برف اومده بود و برگشت بازم برف بارید.دوتایی آش رشته خوردیم کنار گُنده های آتیش.چقدر چسبید و چقدر بعدش در راه برگشت یخ زدیم.خودنمایی چتر قرمز من خیلی باحال بود.اولین بار شونه های منو گرفتی و عکس دو نفره خندونمون رو دست در دست هم ثبت کردی...

بعضی وقت ها آدم ها دلشون تنگ میشه برا "عزیزم" گفتن ها، برا "جانم" شنیدن ها. برا اینکه دل ضعفه رفتنش رو نشون بده، برا اینکه "دلم برات تنگ شده" رو دریافت کنه. آدم ها گاهی دل شون تنگ میشه: برا سر روو شونه های یار گذاشتن و نوازش شدن موها رو حس کردن. بعضی دلتنگی ها به نظر خیلی کوچیک می رسن اما خیلی مهمن.

شخصی که تا بحال کاپوچینو نخورده باشه شاید هر مزه ای که امتحان کنه بگه خیلی خوبه. منم تا قبل از اون کاپوچینوهای دوست داشتنی ام که در درسدن امتحان کردم نمی دونستم کاپوچینوی اصلی که مزه ای می تونه داشته باشه. بعداز اون دیگه نمی تونم به راحتی به هر نوشید